De Heistraat is een Wereldstraat op de Iftar

Samen eten verbroedert

Als ik op het veldje naast de Lidl in de Heistraat aankom zijn er lange tafels fraai gedekt. Meer dan 200 gasten nemen deel aan de Iftar, een gezamenlijke maaltijd die precies om 20.47 begint, als de zon onder is. De jongeren van We Care, meer dan 40 vrijwilligers, onder wie Syrische koks en ouders van de jongeren, leggen de laatste hand aan grote schalen met eten. Heerlijk eten, Harirasoep, gekruide kip, Syrische rijstschotels, het ene gerecht is nog lekkerder dan het andere.

Het is het begin van een bijzondere avond van verbroeding. Dit is wat burgemeester Blanksma graag ziet: ‘Ik ben zo trots op jullie allemaal.’ Ze schuift aan om te genieten van al het heerlijks dat in verschillende keukens in de stad is klaargemaakt. Wat een gastvrijheid. Françoise Martens van de ondernemersvereniging heeft het gemist: ‘Fijn we dit samen met de jongeren van We Care kunnen doen.’ Vanavond is de Heistraat echt een wereldstraat. Een straat waar de wereld samenkomt én een wereldstraat. 

M’hamed Yahia, Levgroep: ‘Wij vinden het belangrijk om mensen bij elkaar te brengen. Dat is de afgelopen echt veel minder geweest.’

Ontmoeten 

Op alle borden liggen drie dadels. Ik ga naast Mouaz zitten. Hij vertelt me een mooi verhaal over de dadels. Moslims verbreken hun vasten bij zonsondergang door als eerste één of drie dadels te eten. Nooit twee. Je eet altijd een oneven aantal dadels. Dan geeft de vrucht energie, een even aantal geeft alleen suiker. Het was een advies van de profeet. Ze zorgen voor herstel van het vasten. De vrucht wordt van generatie op generatie gegeten. Dadels groeien altijd, ook in tijden van droogte, zijn lang houdbaar en zijn dan ook al eeuwenlang een belangrijke voedsel, onder andere voor mensen op de vlucht. Mouaz geniet van het gezelschap. Hij voelt zich thuis in de Heistraat. Hij fietst er elke dag door naar school naar school. ‘Ik vind het echt zo’n fijne straat. Je kunt hier echt alles vinden.’

Mooie gesprekken

Als de zon achter de huizen verdwijnt, wordt de sfeer sprookjesachtig. Overal flikkeren lampjes, er zijn mooie gesprekken gaande. Iedereen praat met iedereen. En tussendoor genieten we van Syrische, Marokkaanse en Turkse gerechten, het ene nog lekkerder dan het andere. Er zijn mensen uit de hele stad, jong en oud. Zo kan het zijn op een mooie woensdagavond midden in de Ramadan. Ik pak nog een hartig koekje en geniet.

Kijk hier het filmpje van Dit Is Onze Wijk.